Preparaty przeciwtasiemcowe

Lekarze
Preparaty przeciwtasiemcowe
155

Views

rp_lekarz42.jpgWobec pojawienia się mało toksycznych i pewnie działających preparatów przeciw-tasiemcowych wycofano z lecznictwa w wielu krajach surowce roślinne zawierające pochodne floroglucyny: kłącze paprotnika (Rhizoma Filicis), kwiat koso (Flos Koso), kamala, jak również sporządzone z nich preparaty, np. Extractum Filicis maris lub preparaty substancji czynnych uzyskanych z kłączy paproci (kwas filiksowy, aspidynol), Aspidininolfilicinum oleo solutum i in. Nie jest również stosowana obecnie jako środek przeciwtasiemcowy kora granatu zawierająca alkaloidy piperydynowc, jak też jej przetwory galenowe. W ostatnich latach wycofano z lecznictwa w niektórych krajach heksachloroparaksylol oraz ditiazaninę (Dithiazanine, Dilombrin) — jodek 3,3-dietylotiodikarbocyjaniny lub ograniczony został zakres ich stosowania, ze względu na zbyt dużą toksyczność tych związków. Ditiazanina, niebieski barwnik cyjaninowy, hamuje beztlenową przemianę komórek robaków jelitowych, osłabia ich żywotność i powoduje łatwe ich wydalenie z jelit. Środek, o szerokim zakresie działania na pasożyty jelitowe, stosowany był ostatnio prawie wyłącznie w zakażeniach włosogłówką (trichuriasis). Jako barwnik nierozpuszczalny w wodzie, praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego, barwi jedynie kał na niebiesko. Niekiedy jednak może ulec wchłonięciu, wywołując ciężkie nawet zatrucie kończące się czasami zgonem. Pojawienie się niebieskiego zabarwienia moczu wymaga natychmiastowego przerwania leczenia. Zalecono dużą ostrożność w stosowaniu środka, jak też ścisłą kontrolę i stała obserwacje chorego podczas leczenia.

Pozostałe artykuły o medycynie oraz zdrowiu:

Written by admin